marzec 9th, 2007

Wirtualne życie zwykłych ludzi

Kategoria wpisu: - Relacje, Wszystkie, Wydarzenia: - Agnieszka Maćkowiak @ 14:14

Drugie życie? Czy doczekaliśmy czasów, w których życie wirtualne staje się ciekawsze od rzeczywistego? Poniżej znajdziecie moje wrażenia po przeczytaniu dwóch artykułów o wirtualnych światach tworzonych przez miliony użytkowników.

Pamiętam moje pierwsze doświadczenia z komputerem. Miałam wtedy jakieś 7 lat i wyobrażałam sobie, że dzięki komputerowi będę mogła znaleźć odpowiedź na każde pytanie. Tata kupił wtedy nasz pierwszy komputer - Atari z magnetofonem, dzięki któremu można było ładować gry. Niestety, jak się potem okazało, komputer nie był w stanie odpowiedzieć na pytania typu “Dlaczego XXX z mojej klasy ciąga mnie za włosy?” (przypominam, że miałam wtedy 7 lat).

Wyobraźnia dziecka nie zna granic. Będąc dzieckiem miałam wiele przesadzonych jak na ówczesne czasy wyobrażeń. Kiedy zastanawiam się nad tym teraz, to wiele z moich nierealnych wtedy wyobrażeń się spełniło. Może nie do końca w sposób w jaki to wtedy widziałam. Teraz już można zadawać komputerowi pytania - niech żyją wyszukiwarki internetowe i internet jako taki. Można nawet więcej. Można budować całe wirtualne światy. Piszę o tym, bo zainteresowały mnie dwa artykuły, które dzisiaj przeczytałam - oba dotyczące tworzenia wirtualnych światów: o Second Life i o jego nowej wersji. Jak powinny wyglądać gry? - to było kolejne z moich wyobrażeń. Zawsze lubiłam gry strategiczne - tworzenie własnych światów, kształtowanie przestrzeni w grze - niestety prędzej czy później zawsze natrafiałam na ograniczenia. Czy ograniczenia faktycznie muszą istnieć? Co jeśli pozwoli się graczom samym tworzyć świat gry? Jak sprawić żeby faktycznie nie odczuwali ograniczeń?

Z przytoczonych artykułów wynika, że jesteśmy temu coraz bliżsi – piszę coraz bliżsi, ponieważ faktycznie w przypadku Second Life oczywistym ograniczeniem jakie się nasuwa jest ograniczenie sprzętowe – wynikające z tego, że wszystkie dane trzymane są na serwerach firmy Linden Lab. Najwyraźniej firma Yoick dostrzegła w porę ten problem I pracuje nad jego, wydawałoby się oczywistym, rozwiązaniem – strukturze P2P. Z czasem zobaczymy czy im się to uda. W tym momencie firma przyjmuje zapisy na testy nowej gry.

Czytając artykuł o Second Life z trudem powstrzymałam się od natychmiastowej rejestracji w serwisie. Wirtualny świat wydaje się bardzo pociągający. Co mnie powstrzymało? Fakt, że już w tym momencie trudno mi się oderwać od komputera. A gdyby za bardzo mi się spodobało, mogłoby być jeszcze trudniej. A nie należy zapominać, że niezależnie od tego jak bardzo realistyczna i ciekawa byłaby gra – to tylko gra. A obok nas toczy się prawdziwe życie, o którym tak często zapominamy wpatrując się w monitory..